~ Cotton cloud ~

فرست 

دوچرخه سوار.

دوچرخه سوار "-"

راستش، به نظرم ما نمی‌تونیم صلاحیتشون رو مشخص کنیم. به هر حال، دوچرخه سوار هم لازمه از پاهاش استفاده کنه! اون هم باید پدال بزنه. سوار موتور که نیست. 

اگه یه سنگ جلوی راهشون باشه، ممکنه پای دونده بهش گیر کنه و بیوفته. یه هر حال، ممکنه اون سنگ بره زیر چرخ دوچرخه سوار و تعادلش رو بهم بزنه. می‌خوام بگم که، دوچرخه سوار هم نیاز به پا زدن داره. 

اگه اونا تونستن به هم برسن، چرا باید صلاحیت یکیشون بیشتر باشه؟

درمورد یومیکو، امیدوارم موفق باشه. توی چنلش فعالیت میکنه؟

دویدن..نمیدونم شاید نه دوچرخه سوار میدوه و نه دونده.

آخه مگه همه میتونن با قلبشون بدون؟

حالا چه دوچرخه یا با پا..

دونده:))

+بعععد کنکور؟من میمیرممم کههه

دونده:)

من دودنده بودم.و بخاطر این نمیگم که بگم وای چقدر شاخم و اینا.منظورم اینه که سختیشو کشیدم:)

یه مدت همیشه با پسر داییم همینجوری بود. اون سوار دوچرخه بود و منم پیاده با هم مسابقه می‌دادیم...

و همیشه هم من می‌بردم، پس دونده. 

فکر کنم هر کدوم بر حسب تواناییشونه که قهرمان میشن! ... مثل زندگی ما آدما می مونه! که یکی امکانات داره اما درست ازش اگه استفاده نکنه از همه چی عقب میوفته بیشتر! یکی هیچی نداره اما برای همه چی تو هر شرایطی هم که باشه تلاش می کنه و ماهر میشه با همون امکانات کم...من خودم به شخصه اینو دیدم! کسایی رو دیدم کع با هیچی موفق شدن و کسایی هم از داشته هاشون خوب استفاده نکردن و موفق نشدن!

فکر کنم هر دو! دوچرخه سوار اگه تمرین نکنه سرعت نداره! دونده هم اگه عضلات پاشو قوی نکنه نمی تونه گام هاشو حففظ کنه و در هنگام سرعت زیاد تعادلشو از دست اونوقت میده یا کم میاره وسط راه! خیلی حرف میشه در باره این موضوع زد! :)

+ ... دلم گرفت وقتی فهمیدم وبشو یومیکو جان بست...امیدوارم ...خیلی دلم براش تنگ میشه

دوچرخه سوار

من دوتاشون رو امتحان کردم. همم..اگه بخوام انتخاب کنم، دوچرخه سواری رو به عنوان وسیله ی نقلیه انتخاب می کنم و دویدن رو به صورت حرفه ای دنبال می کنم.

آرهه!!!*-*

+ پس خدارو شکر کع بر میگرده^^!  .. ولی امیدوارم مشکلش بر طرف بشه!!@..@

*-* اوهوم درست میگی!

یااا*-*

من اومدم با مجموعه کامنت های یهویی(و البته بی ربط)م

این داستان:

میتسوری بیدل* میشود

*:مراجعه کنید به کتابِ شهر معمولی...باتشکر

بیدل اینجوری بود که به مردم هدیه میداد*-*

+یه کاغذ سفید که روش یه متن برا طرف بود و رمان قرمز*-*

پ.ن:قضیه رمان قرمزش زیادی سافتهD:

یه سوال اون ربانِ یا رمانه؟ ㅠㅠ

اهم...خب در هر صورت من امروز اومدم+یک عدد پک خوشحال کننده ی بیدلی*-*

پک هدیه ی شادی آور مخصوص مائویی:

*کتابِ جین ایر نوشته ی شارلوت برونته

*بوکمارک عطری طرح توت فرنگی

*شکلات تخته ای توت فرنگیTT

*سمندر مکزیکی!

پ.ن:به مراقبت نیاز دارد...

*پکِ خودکار اکلیلی*-*

*یک شیشه که توش رنگین کمون جمع کردم:")

*آهنگِ blue hour از txt^^

*شیر توت فرنگیِ تهیونگی!":

-آوای عزیز ممنون که مهربونی

-امضا:بیدل

+ربان/رمان قرمز:)))

*یک مشت پفیلا توی دهن چپوندن*

من:

من:کشیییش تو نمیخوای؟

کشیش:*چشم غره*

*یک مشت پفیلا توی دهن کشیش چپوندن*

کشیش:مسرنشثسکوطپش!

من:

من:آخ ریشات کثیف شد*-*

اسم سمندره رو چی میذاریی*-*؟

یوهووو من ژله ی اکلیلی آوردم کسی هست؟*-*

*قاشقی را به دستت میدهد*

بزن بر بدننن این ژله ها رااا

یه اسم انتخاب کن برا اوننن طفلی*-*

#جو.خاله.بازی

دوچرخه سوار بدون داشتن دوچرخه اش هم دونده خوبیه چون برای دوچرخه سوار شدنت تمرینایی رو انجام داده که دویدن رو براش اسون میکنه :)

پاهای قوی داره :)

تعادل داره

و با خودش فکر نمیکنه دویدن از دوچرخه سواری اسونتر و سریعتره!!

اما دونده میدونی؟

بنظرم نمیتونه مثل دوچرخه سوار عمل کنه

سلام :). 

بنظرم اگر دونده و دوچرخه‌سوار هر دو تلاششون رو بکنن و مسیرشون رو با رضایت از کاری که انجام می‌دن سپری کنن، هر دو می‌تونن برنده باشن ولی اگر تلاش نکنن و مسیرشونم با رضایت سپری نکنن، مثلا به زور اینکه مسابقه‌ست انجامش بدن، هر دوشون ممکنه بازنده باشن.

میگما...فردا چهارصد و چل و چهار روزه میشه وبلاگتXD